SOWA OPAC : Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Wola m.st. Warszawy. Katalog

363370

Book

In basket

rate

(Miasteczko / Agnieszka Olejnik ; [t. 1])

Author

Olejnik Agnieszka (literatura piękna). Autor Olejnik Agnieszka. Miasteczko (pol.)

Form of Work

Książki Proza

Demographic Group

Literatura polska

Subject

Kobieta Małe miasto Policjanci Przestępstwo Psy Relacje międzyludzkie

Genre/Form

Kryminał Powieść Romans

Pierwszy tom cyklu. Kiedy Anna przyjeżdża do Czarnego, by zamieszkać w poniemieckiej willi na uboczu, nie spodziewa się, że znajdzie w tym miejscu wszystko, tylko nie święty spokój. Pewnego dnia jej nieodłączny towarzysz, wyżeł weimarski o poetyckim imieniu Dante, przynosi swojej pani ludzki palec. Przerażona kobieta zgłasza znalezisko na policję. Tak poznaje komisarza Wiktora Grykę, podobnie jak ona pokiereszowanego przez życie. W spokojnym dotychczas miasteczku zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Osoby, z którymi Anna rozmawia, próbując wyjaśnić kryminalną zagadkę, giną w tajemniczych okolicznościach. Wkrótce jej samej zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Kolejny tom nosi tytuł "Tak blisko".

zob. w.bibliotece.pl

Availability:

W11 (Ciołka 20)

There are copies available to loan: sygn. 821-3 pol. (1 egz.)

W32 (Solidarności 90)

There are copies available to loan: sygn. 821-3 pol. (1 egz.)

W51 (Bielskiego 3)

All copies are currently on loan: sygn. 821-3 pol. (1 egz.)

W73 (Żytnia 64)

All copies are currently on loan: sygn. 821-3 pol. (1 egz.)

W80 (Redutowa 48)

All copies are currently on loan: sygn. 821-3 pol. (1 egz.)

W106 (Twarda 64)

All copies are currently on loan: sygn. 821-3 pol. (1 egz.)

Notes:

General note

Stanowi t. 1 cyklu, t. 2 pt.: Tak blisko.

Reviews:

Zaczęło się od palca...
Nie, zaczęło się od psa i spaceru...
A może początek to dom i małe miasteczko, Czarne i przeznaczenie? Pewnie tu jest trup pogrzebany, winowajca tego wszystkiego? Możesz szukać i dywagować, co i tak nie zmienia faktu, że ze strachem, ale i ciekawością literacką zanurzasz się w tej historii, co jak wzburzona rzeka snuje się po kartach „Tuż obok” Agnieszki Olejnik.
Małe miasteczko, plotkujący ludzie i Anna z psem, (...) która nie wie, co ją czeka. By zatrzasnąć z hukiem drzwi do tego, co było, zaczyna nowy etap życia. Szuka świętego spokoju i wytchnienia, lecz próżno mają się te plany do tego, co los szykuje w zanadrzu. I choć znajduje pracę w bibliotece, a w sercu jakiś spokój i wszystko mogłoby się wydawać sielską idyllą, przypadkowo znaleziony odcięty palec zmienia wszystko. Anka zgłasza makabryczny incydent na policję, a ta podczas przeszukiwań pobliskiego lasu natrafia na zwłoki Tomasza, miejscowego ogrodnika i złotej rączki w jednym. Ale, ale!!! Pojawia się problem. Denat ma wszystkie palce. Tak zaczyna się strach i trwoga w Ance, bo nic nie jest proste, jak się początkowo odczuwało, a ludzie, nawet ci w mundurach, nie dają nadziei na bezpieczeństwo. Coraz więcej się komplikuje, a w miasteczku zaczynają dziać się tajemnicze rzeczy. I chyba ta kumulacja wszystkiego napędza Ankę do tego stopnia, że sama staje się detektywem. Lecz – czy to aby rozsądne?
„Makabryczne odkrycia to nie tylko dowód zbrodni – to lustro, w którym odbija się ludzka samotność i strach.” „Tuż obok” gra na emocjach. Czytanie sprawia frajdę, ale i pewnego rodzaju zatrwożenie, które tylko potęguje emocje. Mimowolnie stajesz się Anką i próbujesz stawić czoła temu, co książkowy pierwowzór. Boisz, ale coś w tobie sprawia, że próbujesz. Że mimo wszystko znajdujesz w sobie krztę kobiecej odwagi i niuchasz tam, gdzie nie powinnaś. I wiesz o tym, że ryzykujesz, że stajesz na linii wroga, ale cóż – mówisz sobie. Wóz, albo przewóz. A wszystko to zasługa dobrego pióra autorki, świetnie skonstruowanej fabuły i perfekcyjnie wręcz przemyślanej intrygi, która z każdą stroną coraz bardziej odbiera zmysły i racjonalność. Zanurzasz się w powieści, która jest mieszanką kryminału, obyczajowości i romansu w jednym. Wyczuwasz charaktery postaci, ich złość, ale i podszepty umysłu. Twój też szepcze, coś podrzuca, coś przypuszcza. I tak siedzisz z nosem w książce do końca.
Pochłania cię, wciąga i dziwnie nie puszcza.
agaKUSIczyta Agnesto